JAPONIA OCZAMI FANA

Gdy planowałem wrocławskie hanami na początku 2013 roku, nie sądziłem, że tegoroczna wiosna będzie aż tak kapryśna, przypominając raczej wyjątkowo deszczową jesień, aniżeli z utęsknieniem wyczekiwaną, słoneczną wiosnę. Gdy piszę te słowa półtora miesiąca po spotkaniu, za oknem nadal pada, a słoneczne dni zdają się występować tylko w ramach krótkich przerywników na reklamę prawdziwej, wiosennej pogody. Hanami, czyli podziwianie kwiatów - kwitnących kwiatów wiśni, to tradycyjne japońskie święto, które uzależnione jest od słonecznej pogody. Niestety, mimo przełożenia spotkania o tydzień, matka natura w ostatniej chwili odmówiła nam współpracy i zamiast planowanego słońca, lub opcjonalnie, lekkiego zachmurzenia, zafundowała nam prawdziwą ulewę. Nie było więc rady, musieliśmy w trybie natychmiastowym ewakuować się pod dach. No cóż, nie było to typowe hanami. Nie znaczy to jednak, że spotkanie należy zaliczyć do nieudanych.

Z zapowiedzianych około 250 osób, przybyła około 1/3, co akurat wystarczyło na zapełnienie niewielkiego lokalu, który opanowaliśmy w całości. Wiele z zaplanowanych atrakcji się nie odbyło, ale niektóre nie tylko udało się zrealizować, ale również odniosły one wśród "hanamowiczów" niemały sukces. Ot, chociażby mini cosplay, w którym główną nagrodą była butelka wybornej sake lub konkurs księgarni Matras, która m.in. ufundowała nam tomiki popularnych mang, nie wspominając już (o, a jednak wspomniałem) o zabawie w "Króla", która okazała się prawdziwym megahitem. Uczestnicy naszego spotkania udowodnili starą prawdę, że jakość zabawy zawsze zależy od nastawienia i dobrego towarzystwa. Byliście zatem najlepszym towarzystwem.

Działo się naprawdę wiele, a to, co ujrzycie na filmie, to - jak zwykle - telegraficzny skrót wybranych (uwiecznionych) fragmentów wydarzeń. Przepraszam też za panujący wokół półmrok (w rzeczywistości było jaśniej), lecz kamera, którą rejestrowano wydarzenie, nie była przystosowana do takich warunków, bo wszak i cała impreza miała odbyć się w promieniach słońca. W ramach bonusu, na końcu filmu, dodałem kilka ujęć nakręconych w Tokio podczas hanami w roku ubiegłym. Mam nadzieję, że dzięki temu zrozumiecie o co mi chodzi, gdy w filmie "marudzę", że nasze spotkanie, choć udane, to jednak nie jest "prawdziwym hanami". Niemniej jednak po czasie przyznaję, że samo wydarzenie było wielkim sukcesem i to dzięki Wam! Byliście wspaniali. Mam nadzieję, że tegorocznej wiosny i lata, będzie nam dane spotkać się jeszcze nie raz pod gołym, słonecznym, wrocławskim niebem (obserwujcie mojego Facebooka i Twittera!), aby porozmawiać o naszej wspólnej pasji, i nie tylko.

Chciałbym, aby spotkania z cyklu "Wrocławskie Hanami" wpisały się na stałe w program wrocławskich atrakcji i za każdym razem były większe i atrakcyjniejsze. Szkoda tylko, że ze względu na specyfikę tego święta, zawsze będziemy skazani na humory matki natury. Oby była dla nas w przyszłości jak najłaskawsza. Do zobaczenia!

Hanamowicze musieli się schronić przed deszczem pod pobliskimi drzewami. Było przytulnie.

MrJedi pod totorową parasolką.

Zdjęcie zbiorowe było prawdziwym wyzwaniem. Nie było szans, aby zmieścili się wszyscy.

Kapitan Jack Sparrow miał pieczę nad ostrym sosem chili i butelką sake. Jakoś to przetrwaliśmy.

Dotąd mieliśmy okazję spotykać się głównie na konwentach miłośników szeroko pojmowanej Japonii. To spotkanie jednak było nieco inne, bardziej kameralne, bo mimo że nie brakowało na nim miłośników Kraju Kwitnącej Wiśni, to jednak powodem spotkania był pierwszy tom książki z serii "Japonia oczami fana". Stąd właśnie miejscem spotkania stała się jedna z wrocławskich księgarni.

Tego typu wydarzenia trudno ująć w słowach, bo ich specyfika polega głównie na ulotności wrażeń, jakie mają miejsce podczas zetknięcia pisarza z czytelnikami. Było mi niezmiernie miło, że mogłem spotkać się z Wami i odpowiedzieć na Wasze pytania. Niektóre z nich były nowe, inne jednak bez przerwy powracały, stąd też między innymi decyzja o skróceniu naszego filmowego sprawozdania, gdyż na Wasze pytania, które również i tu padły, odpowiadałem także przy okazji naszych wcześniejszych spotkań; zachęcam zatem do obejrzenia również innych filmowych sprawozdań tu dostępnych.

Dziękuję wszystkim moim czytelnikom i miłośnikom Japonii, którzy zjawili się na spotkaniu. Byliście wspaniali. Było mi niezmiernie miło móc podzielić się z Wami przemyśleniami, jak również posłuchać Waszych opinii. Dziękuję bardzo za miłe przyjęcie i zapraszam na kolejne spotkania z Japonią. Do zobaczenia!

Nie jestem w stanie opowiadać o Japonii, nie wracając regularnie do tematu kuchni tego kraju. Osobiście uważam japońską kuchnię za jedną z najlepszych (no dobrze - za najlepszą... ale Wy tak uważać nie musicie) na świecie. Dlaczego? Dlaczego?!! (Buddo, trzymaj mnie...!) Jeśli nie wiecie, to nie potrafię wam tego wytłumaczyć. Mogę jedynie próbować, pokazując wciąż nowe filmy, nakręcone ukradkiem przy japońskich stołach, ale w ten sposób i tak nie przekażę wam smaków, zapachów i wszystkich tych wspaniałych doznań, towarzyszących nam podczas konsumpcji japońskich potraw. Ta kuchnia jest dla mnie kwintesencją tego, czym jedzenie być powinno: naturalne, różnorodne, pożywne, przepyszne i będące nie tylko strawą dla ciała, ale i pozytywnym doświadczeniem oraz energią dla ducha. Tu nawet prosta potrawa przygotowywana jest z takim zaangażowaniem i wprawą, że najzwyczajniej w świecie nas uszczęśliwia. I tak właśnie działa na mnie japońska kuchnia - uszczęśliwia mnie. I nie tylko mnie.

W Japonii (o czym piszę również bardziej obszernie w swojej książce) wasze kubki smakowe doświadczą o wiele więcej niż tylko osławionego sushi i wszelkiej "morskiej surowizny" - za którą ja akurat przepadam, ale rozumiem, że nie każde podniebienie przeciętnego mieszkańca Kraju Lecha musi być skonfigurowane pod tego typu doznania organoleptyczne. Dlatego właśnie staram się uświadomić wszem i wobec, że nie trzeba się "bać" Japonii tylko dlatego, że przeraża nas opychanie się od rana do nocy wyłącznie "surowymi rybami" (ja bym raczej powiedział: "świeżymi"), bez opcji zjedzenia czegoś "normalnego", jak na przykład solidnego kotleta z dodatkami i deserem. I w tym właśnie rzecz, że w Japonii nie ma z tym najmniejszego problemu! Ba, jest dokładnie odwrotnie - to właśnie tam rozpuścicie swoje kubki smakowe niczym dziadowski bicz, zajadając te wszystkie wspaniałości, aby po powrocie bardzo szybko za nimi zatęsknić. Mówię to nie tylko z własnego doświadczenia, ale też nie oczekuję rzecz jasna, że wszyscy podejdą do tego tak entuzjastycznie jak ja. Teraz jednak mam przynajmniej czyste sumienie, że ostrzegałem. Bo Japonia uzależnia na wiele sposobów, a jej kuchnia to narkotyk, któremu trudno się oprzeć.

Na poniższym filmie ujrzycie migawki z różnych miejsc. Oczywiście jak zwykle podkreślam, że to tylko kilka ogólnych przykładów, gdyż nie sposób nawet w kilkugodzinnym dokumencie ukazać choćby w skrócie wszystkie interesujące aspekty kuchni japońskiej. Tu zobaczycie raczej przykłady bardzo powszechne, na które sami bardzo szybko się natknięcie podróżując po Japonii. Jest to więc odcinek nie tyle kulinarny, lecz coś na kształt "impresji smakoszów", bo taki w sumie charakter mają nasze filmy - prezentujemy w nich Japonię poprzez pozytywne emocje, Japonię widzianą oczami jej miłośników. Smacznego.

I tak oto my - gajdzińscy globtroterzy zakochani w Japonii - powróciliśmy do Mitaki oraz mieszczącego się w niej Muzeum Ghibli, kompleksu rozrywkowego, stworzonego z myślą o wszystkich miłośnikach niezwykłych produkcji filmowych ze sławnego Studia Ghibli. Ci z was, którzy śledzą naszą filmową serię, wiedzą że jest to nasza druga wizyta zarówno w Mitace, jak i w tym niezwykłym miejscu zwanym "muzeum", choć jego klimat i forma dalece odbiegają od tego, co zwykliśmy takim mianem nazywać.

Muzeum Ghibli zaprojektował sam Hayao Miyazaki i faktycznie niezwykły klimat jego filmów towarzyszy nam również w czasie wizyty w tym niezwykłym miejscu. Jak zwykle ubolewam nad faktem, iż mogę wam pokazać tylko zewnętrzną część Muzeum Ghibli, gdyż wewnątrz panuje całkowity zakaz używania kamer i aparatów. Tak czy owak mam gorącą nadzieję, że choć trochę uda mi się przybliżyć wam to miejsce i zachęcić was do jego odwiedzenia.

Prace nad projektem Muzeum Ghibli rozpoczęto w roku 1998, prace budowlane wystartowały w marcu 2000, a całość ukończono w październiku roku następnego. Jak twierdzi Hayao Miyazaki, miejsce to zostało stworzone w taki sposób, aby było "interesujące i relaksujące dla duszy". Czy takie właśnie jest, to już musicie ocenić sami. Faktem jest natomiast, że miejsce to wydaje się być stworzone przede wszystkim z myślą o najmłodszych, jednak z drugiej strony oficjalne hasło Muzeum Ghibli, brzmiące: "Zatraćmy się wspólnie w naszym dzieciństwie" zdaje się temu przeczyć i jeśli dodamy do tego obecność kawiarni oraz często bardzo kosztownych i przeznaczonych dla dorosłego odbiorcy gadżetów, dostępnych w firmowym sklepie, można z tego wyciągnąć wniosek, że miejsce to ma mieć w domyśle raczej charakter familijny. I chyba w sumie tak właśnie jest.

Klimat i wygląd całego kompleksu został zainspirowany niezwykłą, wręcz bajeczną, położoną na wzgórzu, włoską wioską Calcata, której wygląd nie przypomina niczego, co dotąd widzieliście w realnym świecie. Aż trudno uwierzyć, że takie miejsce istnieje naprawdę. Nic zatem dziwnego, że Hayao Miyazaki właśnie tam znalazł natchnienie, myśląc o stworzeniu swojego "rodzinnego muzeum".

Atrakcje dostępne wewnątrz Muzeum Ghibli, to z kolei zupełnie osobna sprawa. Pomijając samą architekturę i wystój, które przywodzą chwilami na myśl wnętrza bajkowego zamku, znajdziemy tam m.in. bazujące na złudzeniach optycznych maszynerie, przepięknie stylizowaną pracownię mistrza Miyazakiego, wiele ciekawostek w postaci mini wystaw i dziwnych urządzeń, a także kino w którym możemy obejrzeć krótkie produkcje animowane stworzone w Studiu Ghibli, niedostępne nigdzie indziej. Warto tu wspomnieć, że wstęp do kina jest osobno płatny. Coś jeszcze? A, tak. Wielki pluszowy Kocibus w którym poskakać sobie mogą tylko najmłodsi, co osobiście uważam za dyskryminację wiekową. I w tym miejscu wielce obrażony kończę i zapraszam na film.

Jeśli podobał ci się powyższy materiał, obejrzyj również nasze wcześniejsze filmy związane z Mitaką i Muzeum Ghibli:
• Śladami Totoro 1
• Śladami Totoro 2

W marcu 2013 roku mieliśmy okazję po raz pierwszy wziąć udział w jednodniowym, opolskim evencie, poświęconym japońskiej popkulturze. Wydarzenie było niewielkie, nie zabrakło na nim ciekawych spotkań oraz niezwykle sympatycznych uczestników. Impreza odbyła się w niewielkim domu kultury. Przyjść mógł każdy, wstęp był wolny. Spotkanie niewątpliwie należy zaliczyć do udanych i mamy nadzieję, że Opole jeszcze nie raz zaproponuje fanom podobne eventy. Trzymamy kciuki i dziękujemy za zaproszenie!

Witajcie Moi Drodzy. To było już nasze czwarte spotkanie na konwencie Love, jak zresztą wskazuje numer, bo tak się jakoś dziwnie poskładało, że "Japonia oczami fana" jest obecna na tej imprezie od samego początku. Jak zwykle było nam bardzo miło, zwłaszcza że mogliśmy znowu spotkać się z wami na naszym tematycznym panelu i porozmawiać o wspólnej pasji - Japonii - i wszystkim, co się z tym wiąże, czyli o wszystkim. To było wspaniałe i mamy nadzieję jeszcze nie raz to powtórzyć.

Jak zwykle również udało nam się zrealizować krótki film, który nie podsumowuje całej imprezy, a raczej jak zwykle jest naszą radosną impresją na temat tegoż przemiłego wydarzenia. Ci z was, którzy wzięli udział w konwencie, wiedzą jak było, a ci co nie wzięli - mogą to nadrobić następnym razem. Tegoroczna impreza Love 4 odbyła się pod hasłem "białego dnia", czyli dodatkowej edycji Walentynek, lepiej znanej w Japonii niż w Polsce. A zatem, wszystko grało, bo w końcu było to spotkanie miłośników Japonii! Cóż tu można jeszcze dodać, dziękujemy wam za wszystkie sympatyczne spotkania, rozmowy, uśmiechy i zapraszamy do obejrzenia naszej kolejnej filmowej impresji. Życzymy wam miłego oglądania i do zobaczenia na kolejnych konwentach!

Wrocławskie Hanami :: spotkanie pierwsze: wiśniówka-deszczówka

Spotkanie w księgarni Matras we Wrocławiu

JOF03 :: 09 :: Smaczna Japonia

JOF03 :: 08 :: Muzeum Ghibli

Konwent Sakurakon 2013

Konwent LOVE 4