JAPONIA OCZAMI FANA

To był słoneczny poranek w samym środku hanami (święta kwitnienia wiśni). Wyszedłem z kamerą na balkon i podziwiałem szalejących na rzece Sumida tokijczyków. To był początek bardzo przyjemnego dnia, pełnego niesamowitych atrakcji w jeszcze bardziej niesamowitym mieście, jakim jest Tokio. Energia mnie roznosiła, plotłem więc chwilami (prawie) od rzeczy, ale i na rzeczy coś było, więc zapraszam na niedzielny, tokijski poranek bez kapelusza i papierosa. O co chodzi? Sami się przekonajcie.

Trudno jest określić, co dokładnie was zaskoczy w Japonii, bo jest tego zbyt wiele. W tym krótkim wywodzie staram się raczej powiedzieć, w którym obszarze naszego postrzegania rzeczywistości należy się spodziewać nowych doświadczeń. Po przybyciu do Japonii zetkniecie się z zupełnie innym podejściem do zwykłych spraw, które dotąd wydawały wam się jasne i niezmienne. I o to właśnie chodzi w podróżach: wzbogacają nas i uświadamiają, że nie ma jednego słusznego poglądu na życie. A Japonia to jedno z najciekawszych doświadczeń.

Jokohama to pełne życia miasto portowe o którego historii i atrakcjach turystycznych można by długo opowiadać. Tym razem wybraliśmy się do niezwykłego nadmorskiego parku rozrywki Yokohama Hakkeijima Sea Paradise w którym zachwycaliśmy się fantastycznymi widokami, jakie oferuje tamtejsze oceanarium, choć nie tylko. W przypadku takich miejsc jak to, słowa są zbędne - to przede wszystkim trzeba zobaczyć. Zapraszamy więc w filmową podróż, pełną morskich niezwykłości.

Zanim jednak przejdziemy do sedna, najpierw trochę migawek z naszej podróży przez Jokohamę.

A teraz właściwy materiał filmowy, pełen zapadających w pamięci podmorskich scenerii. Jednak pamiętajcie, że Yokohama Hakkeijima Sea Paradise to nie tylko oceanarium. Warto też dodać, że my przybyliśmy w to miejsce w momencie, gdy zapadał zmrok i gdy wiele z dostępnych tu atrakcji nie było już aktywnych. Potraktujcie więc nasz film raczej jako impresję, ponieważ ukazaliśmy tu tylko bardzo niewielki wycinek całości. Tak czy owak - było warto. Miłego oglądania!

Dodać również należy, iż jest to ostatni odcinek trzeciej serii JOF, do zobaczenia zatem w serii czwartej!

Główne wejście do sklepiku, znanego z filmowej serii "Otoko wa tsurai yo".

Mimo, że - siłą rzeczy - podróżuję po współczesnej Japonii, to jednak bardzo często poszukuję w niej okruchów przeszłości, bo to właśnie ta bardziej klasyczna Japonia - zwłaszcza z okolic drugiej połowy XX wieku - fascynuje mnie najbardziej. Oto jeden z przykładów moich podróży w japońską przeszłość. Wybrałem się do tokijskiej miejscowości Katsushika Shibamata, aby odwiedzić miejsce w którym przez ponad dwadzieścia lat (1969-1995) rozgrywała się akcja serii filmów pełnometrażowych pt. "Otoko wa tsurai yo" ("Życie mężczyzny jest pełne trosk"), będących nie tylko przesympatyczną komedią obyczajową, lecz również kroniką pewnej epoki, która odeszła bezpowrotnie wraz z bohaterem tej serii. Wybrałem się więc tam z kamerą, aby choć trochę zakosztować klimatu czasów, których już nie ma. To było fantastyczne doświadczenie, którym choć trochę chciałbym się z wami podzielić.

Oto zdjęcie na tle makiety głównej alei Katsushika Shibamata: tak to miejsce wyglądało w latach 60. XX wieku; dbałość o detale tego projektu robi wielkie wrażenie: więcej szczegółów na filmie!

Bufet wewnątrz sklepu znanego z serii: oto jak dotyka się filmowej magii.

W latach 90. powstało w Katsushika Shibamata muzeum, stworzone z elementów scenografii, użytych na planie filmowym podczas kręcenia tej kultowej już dzisiaj serii. Dla mnie, miłośnika "Otoko wa tsurai yo" (serii znanej też jako "Tora-san"), odwiedzenie tego miejsca było fantastycznym przeżyciem i możliwością wejścia praktycznie na plan filmu - dotknięcia historii, jednej z legend japońskiej kinematografii. Większość z was, oglądając ten odcinek JOF, zapewne nie zrozumie o co w nim do końca chodzi, bo sentyment - jeśli się go nie dzieli - trudno jest przełożyć na słowa. Ale, jeśli nie znacie tej serii, a jesteście miłośnikami bardziej klasycznego japońskiego kina, gorąco zachęcam was do zapoznania się z miłosnymi perypetiami Tora-sana, a być może, podobnie jak ja, "złapiecie ten klimat". Warto wspomnieć, że w ramach tej serii powstało prawie 50 filmów, jest więc co nadrabiać.

Zminiaturyzowane uliczki Katsushika Shibamata.

Oto, co udało mi się złapać na mojej podręcznej kamerce. Przespacerowaliśmy się główną aleją Katsushika Shibamata, tak dobrze znaną z serii filmów, aby następne trafić do wspomnianego muzeum, gdzie czekała na nas (no dobrze: na mnie) prawdziwa bomba emocjonalna pełna filmowej magii. Wybaczcie więc, że zachowuję się tu chwilami jak głodne dziecko w sklepie ze słodyczami, ale tak bardzo zasmakowałem w klimacie tej serii, iż przybywając tu, bardzo szybko i bez reszty zatopiłem się w tym świecie. Zresztą, zobaczcie sami.

A właśnie, tak w ogóle nie jest to nasz jedyny film z wyprawy do Katsushika Shibamata, zachęcam też do zerknięcia na pozostałe:

I jeszcze migawki "od kuchni", czyli jak powstawał nasz film:

Jeśli zupełnie nie kojarzycie wspomnianego filmu, oto mała próbka, która - mam nadzieję - będzie dla was zachętą do dalszych poszukiwań. Tora-sana naprawdę warto poznać, bo dzięki niemu wasze życie stanie się weselsze, tak po prostu. Miłego oglądania!

Jak to bywa w Nowym Roku, wielu z nas ma wiele różnych planów. My również. Nasz filmowy cykl powoli wchodzi w nową fazę rozwoju, ot chociażby dlatego, że przed nami cała 4 seria "Japonii oczami fana" (do końca trzeciej pozostały jeszcze tylko dwa odcinki - bądźcie czujni!). Nasz blogowo-podróżniczy serial niebawem ruszy bardzo dynamicznie i będzie... nieco inny, ale - nie uprzedzajmy faktów. Może na początek, zapraszam na krótki zwiastun:

Wygląda trochę tajemniczo? Mamy taką nadzieję. :) Zdradzę tylko, że nadchodząca seria będzie nieco "żywsza", odcinki krótsze, ale za to - będą pojawiały się częściej. Do tego dojdą oryginalne utwory muzyczne i klipy zrealizowane przez naszą ekipę... jakie klipy? Oj, tego na razie nie zdradzimy. ;) Nie wszystkie jednak będą związane z Japonią. Tak czy owak, czy widzieliście już ten krótki teledysk z migawkami ze stolicy Japonii?

A ten klip z oceanarium / centrum nadmorskiej rozrywki "Sea Paradise" w Jokohamie?

Jeśli choć trochę podoba Wam się to, co tu widać, to zaznaczamy: to jest zaledwie rozgrzewka przed tym, co zobaczycie w roku 2015, zarówno na blogu "Japonia oczami fana", jak i na naszych dwóch kanałach youtube: MrJediTV oraz MrJediTV2. Do zobaczenia!

O japońskiej kuchni pełnej swojskich smaków już pisałem, tym razem skoncentruję się tylko na jednej z potraw, choć niekoniecznie z kulinarnego punktu widzenia. Chodzi raczej o wyjątkowe miejsce i okoliczności w jakich ukształtowało się jedno z najpopularniejszych dań w Japonii: ramen - czyli mówiąc z przymrużeniem oka - rosół po japońsku - kompletna, jednodaniowa potrawa, która podbiła Japonię, choć niektórzy wskazują na jej chiński rodowód.

Przy tej jednak okazji chciałem Wam zaprezentować fantastyczne miejsce w którym możecie nie tylko skosztować tej zwykłej-niezwykłej zupy-zjawiska, i to w wielu wersjach z całego kraju, ale może przede wszystkim - przynajmniej jeśli chodzi o mnie - przenieść się w rok 1958, kawałek powojennej przeszłości Japonii, którą Japończycy wyjątkowo sobie upodobali.

Muzeum Ramenu w Jokohamie to popularne miejsce i najlepiej zawitać tam w dzień powszedni w godzinach porannych, aby uniknąć tłumów i kolejek, przynajmniej tych większych (bo te zawsze gdzieś są - kolejka to w Japonii w powszechnym przekonaniu najlepsza recenzja!). Jest to miejsce, które wszyscy japońscy smakosze (czyli większość Japończyków) bardzo sobie cenią. I nie przypadkiem. Chodzi nie tylko o to, że podawane tu zupy ramen są przedstawicielami najpopularniejszych jego odmian z całej Japonii, ale również o to, że są robione po mistrzowsku i podawane w klimatach lat 50. co ma w przypadku tej potrawy wyjątkowe znaczenie.

Gdy po drugiej wojnie światowej Japonia borykała się z dużymi problemami ekonomicznymi i gospodarczymi, potrzebne były szybkie i proste rozwiązania, zwłaszcza jeśli chodzi o tak podstawowe rzeczy jak wyżywienie. Zupa z dodatkami okazała się doskonałym wyborem. Można ją było ugotować na kościach, wrzucić do niej tani makaron i wszelkie dodatki, jakie miało się pod ręką. Tania, pożywna, różnorodna potrawa, która dostarczała odrobiny radości w zrujnowanym wojną kraju. W ten sposób - z pewnego rodzaju przypadku i potrzeby chwili - powstało na świecie wiele kultowych dzisiaj potraw. Ramen jest jedną z nich.

Jednak, gdy już minęły powojenne problemy, ta niezwykła, choć zwykła zupa, nadal budziła dobre skojarzenia i zainteresowanie nią nie słabło. Wszak to prawdziwa frajda, gdy w samym środku zabieganego dnia, przysiądziemy na chwilkę przy wielkiej misce parującego, aromatycznego wywaru, pełnego makaronu, plastrów gotowanej wieprzowiny, warzyw, przekrojonego na pół jajka na twardo i kilku innych dodatków, które napełnią nasz żołądek ciepłą rozkoszą.

Mnie jednak rozkoszą napełniło już same muzeum (mimo, że przepysznego ramenu również spróbowałem: patrz - film). To miejsce jest bowiem odbiciem Japonii o której odwiedzeniu zawsze marzyłem, a której już nie dosięgnę, bo jak na razie nie ma możliwości podróżowania w czasie (jeśli jest: proszę o kontakt!). Chyba, że właśnie w taki sposób - poprzez wspomnienia i rekonstrukcję. Powiem szczerze, że nawet, gdyby w tym miejscu nie podawano pysznego ramenu, to i tak bym chętnie tu przyszedł i miał z tego mnóstwo frajdy. A tak, miałem jej znacznie więcej.

Trudno opowiedzieć mi o wszystkich doznaniach, jakich dostarcza to miejsce, bo jak na razie za pomocą kamery nie da się przenosić smaków i zapachów. Może co najwyżej trochę obrazów i dźwięków, więc mam nadzieję, że przynajmniej uda mi się przekazać Wam trochę panującego tu, sugestywnego klimatu.

To miejsce jest niezwykłe, bo widać, iż powstało z głębokiej potrzeby podzielenia się wrażeniami z epoki, która już przeminęła. Wąskie drewniane uliczki z sączącą się nad głowami muzyką, obdrapane ściany pełne reklam i plakatów, małe sklepiki z różnościami, labirynt pełen przechodniów, między którymi przemykamy się wieczorową porą w poszukiwaniu wolnego miejsca w pobliskim barze, czy też innych atrakcji. To naprawdę fajne doświadczenie i to naprawdę działa, nawet jeśli nie jesteście miłośnikami klasycznej Japonii. Gorąco polecam.

JOF04 :: 02 :: Niedzielny poranek bez kapelusza

JOF04 :: 01 :: Co was zaskoczy w Japonii

JOF03 :: 24 :: Morski raj: na ryby bez wędki

JOF03 :: 23 :: Tora-san: życie mężczyzny jest pełne trosk

Zaproszenie do Japonii :: serii 4

JOF03 :: 22 :: Muzeum Ramenu czyli rosół po japońsku